|
De race van Zaterdag was ook de eerste rond de boeien voor de stuurman in twee jaar. Door de verkoop van Meewind in April 2006 was de Cowes Week 2005 de laatste degelijke race die wij gevaren hadden. Gemengd met twijfels over de mast trim en lichte condities bracht dit ons op een teleurstellende 22ste plek op 56 deelnemers.
De tweede dag bracht een beetje meer wind, en onze eerste start was mooi. Geriskeerd maar met vrije wind. Een algemene terugroep zorgde er echter voor dat we de oefening moesten overdoen, met ongeveer dezelfde uitkomst. We zaten naast een X35, maar in de 12 knopen wind konden we langzaam onder hem uit kruipen. We waren tweede bij de bovenwindse boei en bleven vooraan hangen gedurende de hele race. We werden uiteindelijke zesde op werkelijke tijd, maar binnen 3 minuten van de eerste. Gecompenseerd werd dit een tweede plek…
De derde dag was vergelijkbaar met de tweede qua wind. De start was minder en de spanning tussen grootzeil trimmer en stuurman begon te bouwen. De eerst is duidelijk van de Engelse school, die zo hoog mogelijk wil varen, terwijl de tweede van de Franse school die liever op snelheid vaart. Hierdoor reageerden beiden tegengesteld in de vlagen, met een minder effectief resultaat en een een 11de plek bij aankomst.
Dag vier bracht weer lichte condities, en een grootzeil trimmer in een uitgesproken slecht humeur. Sindsdien vergeleken we de man met een zwangere vrouw, omwille van his snelle humeursveranderingen en duidelijke onkunde om zijn gevoelens te camoufleren. Overall werden we vandaag 12de.
Dag vijf was ook licht, en de grootzeiltrimmer was weerom een donderwolk. Een dag met de belofte dus. De start was rommelig en we doken onder de lijn om het risico op een PMS te minimizeren vanwege de duwende stromings. Desondanks hadden we toch een PMS aan ons been, dus moesten we rond de commiteeboot vooraleer aan het aan de windse rak te beginnen. De rest van de dag bracht een zeeslag aan de bovenwindse boei die we op een of andere manier overleefden zonder schrammen. Plek van de dag: 19.
Dag zeven was een casino. Na een uitstel van 4 uur om op wind te wachten besloot het race comite om ons op gang te schieten voor een manche van 15 nM. De start was een ramp, en de rest van de manche waren we gespecialiseerd in de verkeerde keuzes. Toegeven, de omstandigheden waren zeer moeilijk, met ongelooflijke winddraaiingen. Op weg naar de eerste boei voeren wij halfweg onder spinnaker over bakboord terwijl een naaste concurrent 100 meter verder van dezelfde boei wegzeilde onder spinnaker. De meeste boeirondingen leken een pokerspel zonder wind. We eindigden 24ste en besloten om ’s avonds niet naar het casino te gaan. Na de race kreeg het comite de volle laag van de deelnemers.
|